Τα άγρια ζώα των ελληνικών δασών: Ζαρκάδι

Όπως και ο λύκος είναι είδος τρωτό. Τρώει τα φύλλα και τα κλαδιά των θάμνων και των δέντρων και έτσι βοηθά να υπάρχουν ανοίγματα στο δάσος και να αναπτύσσεται η χαμηλή βλάστηση.

Βλέπει, ακούει και κολυμπά πολύ καλά. Τρέχει και αντιδρά πολύ γρήγορα σε περίπτωση κινδύνου. Είναι μηρυκαστικό, δηλαδή έχει 1 στομάχι με 4 θαλάμους. Η τροφή αποθηκεύεται προσωρινά στον πρώτο θάλαμο, στη συνέχεια εισέρχεται στο δεύτερο όπου πολτοποιείται. Έπειτα, επανέρχεται στο στόμα και αφού αναμασηθεί επιστρέφει στο στομάχι, επεξεργάζεται στους 4 θαλάμους και στη συνέχεια αποβάλλεται.

Ζει σε αγέλες (μόνο το χειμώνα), όπου αρχηγός είναι πάντα το αρσενικό. Τα αρσενικά έχουν περιοχές επικράτειας, που τις υπερασπίζονται δίνοντας θεαματικές μάχες με τα κέρατά τους, τα οποία πέφτουν ρο φθινόπωρο και ξαναφυτρώνουν στα τέλη του χειμώνα. Ζευγαρώνει κάθε Ιούλιο-Αύγουστο. Μετά από εγκυμοσύνη 9 μηνών, γεννά 1-2 τυφλά μικρά που θηλάζουν για 2-3 μήνες. Τα μικρά ξεκινούν να ακολουθούν τη μητέρα τους στην εύρεση τροφής στις πρώτες 2 εβδομάδες της ζωής τους.

Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ κάνει μελέτες και παρακολουθεί του πληθυσμούς του ζαρκαδιού σε περιοχές που ζει και μπορεί να κινδυνεύσει από παρεμβάσεις στο βιότοπό του (π.χ. μεγάλα τεχνικά έργα όπως δρόμοι).

Το κείμενο παρέχεται από τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ